Bir damla sudan; sen, ben ve diğerleri…

Oluşumuna bir bakar mısın? Neden… ne hale geldin…

Nasıldın… nasıl bir hale düştün.

Aklını kullanmadığın için gelen yargıladı giden yarıgıladı.

Ama sen bir türlü kendini yargılayamadın.

Sana bir hayat biçildi sen ise bu hayatıda anlayamadın.

Çalındı sana verilen yollar, başka yollara sokuldun.

Yürüdüğün yolları bile çözemedin.

Her yürümende birileri çelme taktı ama sen kendin düştün zannettin.

Kurulan düzen seni içine yavaş yavaş çekerken, verdiği madde ile seni mutlu etti.

Zaten sende madde ile mutlu olacak biriydin.

Algılamaların ve yaşam tarzın zaten maddeci idi.

Varlığını anlamak yerine neden yok olacağını düşünmeye başladın.

Halbuki giriş, gelişme ve sonuç bölümünü öğrenende sendin.

Giriş yapmadan nasıl sonucu varmak istiyordun.

Her okuduğun yazıda yazıyı anlamak yerine giriş aradın, sonra onu gelişmiş bir şekilde bulup sonuca gitmek istedin.

Varlığını anlamadan nasıl olurda yokluğunu anlamaya çalışırsın.

Çünkü giriş yapmadın. Gelişemedin ve sonuca gitmek istiyorsun.

Bir su damlasından nasıl meydana geldiğini anlasa idin hayata girişin farklı olacaktı.

Sonra kendini farklı geliştirecektin ve sonuç kendiliğinden gelecekti.

Ama sen ne yaptın? Her olayı bir kadere, her kaderi bir yazılmış hikayeye bağlayarak bir takım insanlara teslim oldun.

Onlarında senin gibi bir su damlasından geldiğini anlamadın.

Bir su damlasından meydana gelen bedeninin, bir su damlası gibi eriyerek yok oluyor.

Sense halen meydana gelişinin ve yok oluşunun sebepleri ile uğraşıyorsun.

Varlığını anlamadan yokluğuna gidemezsin.

Onun için önce kendine sonra da seni yaratan Allah’a teslimiyet. Diğerlerine kulluk etme.

MAG’ün Hayata Bakış Açısı

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir