Bu gün o gün değil.

Sevginin üstünlüğünü ilan etmek, saygıyı haykırmak için zaman ve o gün gelmedi.

Geldiği gün ruhum bedenimden çıkacak, fizikselliğimi kayberek gerçek insan şekline bürüneceğim.

Seni hatırlamam için hiç zaman kalmayacak. Dünya gözümde küçülecek tüm evreni göreceğim…

Sana bir ışık olmaktan bahsediyorum. Karanlığın içinden çıkmış tüm pisliklerden berrak bir suya dönüşmüş nefsim ile…

Bu gün o gün değil.

O gün geldiğinde göz açıp kapama ile yıkılacak ve tekrar doğrulacaksın.

Bekleme yanında olmayacağım. Nasıl bir bir dünyaya geliyor isek o zamanda yalnız olacaksın.

Beklemekle zaman geçerken bazen o gün nerede diye haykırmak istiyorum.

İstiyorum çünkü bedenim ruhumdan ayrılmak nefsim ise her maddeye rest çekmek istiyor.

Teşvikte hata olur mu diye çok düşünüyorum.

Kızıyorum kendi kendime yine hata bende diye.

Hatalarla dolu bir hayatı hiç ettiğimi düşündüğümde,

Neye yarar ki zaman sudan hızlı akıp gidiyor.

Ben suyu yudumlarken zaten hayat bitiyor.

Bitecek biliyorum.

Bitmeden o gün gelsin istiyorum.

Çünkü hayatın sonucunda ne olacağını çok iyi biliyorum.

Biliyorum, kırılan kalpleri, biliyorum parçalanan aşk denen acı gerçeği.

Boşa çekilen hayatın küreklerinin bir bir kırıldığını ve herkesin denizde boğulduğunu…

O gün bu gün değil.

Ama gelecek bir gün, o gün olacak bilmeni istiyorum.

Mehmet  Arkın Gürbüz

 

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir