Canım acıyor…

Her aldığın nefes de birilerinin dünyaya teşrif ettiğini, her verdiğin nefes de birilerinin dünyayı terk ettiğini biliyor musunuz?

Zaman denen kavramın ne kadar hüzünlü bir hale geldiğini anlamamak aptallıktan başka bir şey değildir.

Sen; yatağında mışıl mışıl uyurken asla haykırışları duyamazsın.

Sen; haksız ve adaletsiz bir şekilde sahip olduğun maddelerinin hesabını yaparken açlığa mahkum edilenleri göremezsin.

Sen; beynini kullanamazken, kullananların bizleri ne hale getirdiğini kavrayamazsın.

Yaşadığımız dünyaya artık kimlerin hükmettiğini bilmen gerek. Sana verilen hayatın kimler tarafından çalındığını anlaman gerek.

Yaratan var diyorsun, secdeye varıyorsun, ellerini açıyorsun, bildiğin her duayı okuyorsun…ancak halen açlığa, sefalete, adaletsizliklere, haksızlıklara susuyorsun.

Canın acımıyor mu? Hangi zihin ve akıl ile bu yaşam şeklini kabul ediyorsun?

Sana verilen şu bir günlük hayatı neden başkalarının hiç etmesine göz yumuyorsun. Yoksa sonsuzluk hayatına inanmıyor musun?

Öyle bir zaman gelecek ki neye inanacağın konusunda bile şüpheye düşeceksin.

Bugün hayatına yön verenler yarın benynine hükmetmek isteyecekler. Daha sonra ise senin tek sahip olduğun inancına saldıracaklar.

Canın acıyacak. Acının daha ne olduğunu anlamadan hissetmeye başlayacaksın…Hislerinin verdiği acı fiziksel acıdan daha fazla bir acı.

Ona sahip olduğunda senin de canın acıyacak…

Mehmet Arkın Gürbüz

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

*