Fiziksel boyuttan çıkış.

Sürekli aradığım nefsim ve iletişim kurmak istediğim ruhumla, fiziksel boyutumun vardığı noktayı arıyorum.

Ölümün vereceği acı ve tatlı bir hisle, kaybolacak olan fiziğim, yeniden meydana geldiğin de hangisine hesap vereceğimi düşünüyorum.

Her gün aradığım çıkış kapısını henüz bulamadım.

Hayallerim ve hislerim her ne kadar sınır tanımasa da ben hayatın bittiğin noktada tekrar var olmak isterken, Allah’ın huzurunda olacağım günü hatırlıyorum.

Zamanların ve mekanların yok olduğu, insanı insan yapan değerlerin ortaya çıktığı bir günde fiziksel boyutumun ne hale geleceğinden endişe duymaktayım.

Ona verdiğim zararların ve acıların beni yargılamasından korkuyorum.

Ben ben olana kadar; hangi yollarda geçip hangi yollardan sapıttığımı hatırlamak, bana her gün hüzün versede biliyorum gün bir gün yeniden doğacağım.

Topraktan gelen ve toprağa dönecek olan bedenim dışında nefsimin beni ne kadar çok aladattığını görüyorum.

Ruhumu sormayın. Her gece beni fiziğimden ayırıp mekan ve zamanlara taşırken uyandığımda gerçek dünya ile acı çekiyorum.

Biliyorum ki var olan bir enerji daha bulunmakta. Onu her gün arıyorum.

Suretlere bakmadan bir kör olarak kapattığım gözlerimle Allah’ın bana verdiği enerjiyi soruyorum… neredesin?

Var olan fiziğim her ne kadar beni engellese de bir gün bu enerji ile uyanacağımı hissediyorum.

Kirlenmiş fiziğimle, her temizlenmemde tekrar kirlenen bir bedenle bu enerjiyi bulmak çok zor olsa gerek…

Ondan dolayıdır ki kendimi bir takım durumlardan soyutluyorum.

Baktığım da görmek istediklerim değil bana sunulanları görüyorum.

Neden? diyorum her sabah uyandığım da ve bu dünya ile yine karşılaştığım da.

Fiziğimin sahip olduğu boyutlarla tekrar hayata devam ediyorum.

Zaman ve mekan değiştirmek için bu boyuttan bir çıkış arıyorum.

Mehmet Arkın Gürbüz

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir