Yol yol olalı ilerlemekten çekinmedin ve asla vazgeçmedim.

Yolun sonu bir mekan ise o mekanı hak etmelisin.

Kendi yolumu çizerken, arkamdan yolların bozulması ne benim ile alakalı ne de senin ile.

Ama yakından ve çabucak takip eder isen o yolu sende bulabilirsin.

Acele etmez isen o yolun değiştiğini göreceksin.

Kusura bakma geriye dönep yolları tekrar yeniden inşaa edemem. Çünkü sürekli ilerlemem gerekiyor.

Bozulan yolları ise tamir etmek, ne haddime.

Ben o yolun yolcusuyum. Tamir etmek ve anlamak tamamen senin eserin.

Ben yollara harfleri ve kelimeleri bir bir bırakırken onları birleştirmek ve anlamak senin görevin. Benden sadece bırakmam istenildi.

Kimin bırakmamı istediğini sorma çünkü onu bende bilmiyorum…

Belki de biliyorum ama sana söylemek istemiyorum.

Çekinme yaklaş derken çok samimi idim. Sen bir ara benden vazgeçtin ama ben asla senden vazgeçmedim.

Tüm yolları senin için çizdim.

Sadece beraber yürümek ve bizim için hazırlanan mekana ilerlemek için…

Sen ise sürekli geç kaldığın için yolu zamanında bulamadın. Ve o yollar benim arkamdan hemen bozuldu.

Harflerin ve kelimelerin yerleri değiştirildi.

Senin için, benim kelimelerimle sana yeni yollar hazırlandı.

Sen bunun asla farkına varamadın.

Yolun sonunu değil neden ve niçin yapıldığı endişelerine kapıldın.

İnan sadece ben kelimeleri ve harfleri bıraktım.

Senin anlaman içinde bir araya getirdim.

Bilmelisin ki bu kelimeleri ve cümleleri ben icat etmedim.

Senin benim için hazırlamış olduğun yol ile elde ettim.

Anlayacağın şuan gittiğim yolu senin verdiklerinle çizdim.

Sense ilerlemekten çekindin.

Bense yol yol olalı ilerlemekten çekinmedim ve asla vazgeçmedim.

Mehmet Arkın Gürbüz

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir