Şuurumu keşfettiğim gün var olduğum gündü. Etrafıma baktığımda gördüğüm suretler hiçbir zaman beni etkilemedi. İçimden çıkan enerjinin varlığını anladığımda ise en mutlu zamanımı ilan ettim. Çünkü varlığım beni mutlu etmişti. İnsanlar zafer çığlıkları atarken, ben ellerimi kaldırarak ‘Nerede, başka ne var?’ diye haykırdım. Neler bildiğimi anlamak için düşünmeye başladım. Her düşünmemde biraz daha yaklaştım.
Her yaklaşmamda biraz daha artan enerjimle gideceğim yolları keşfettim. Yaptığım keşifler ne zaman ne de mekân ifade etti. Varlığımı borçlu olduğum yaratıcıya karşı yapmam gerekenler vardı. Onun verdiği inancı keşfetmek, onunla ilerlemek ve kötü yollara düşmemem gerekiyordu.
Aradığım yollarda ilerlerken kaynağı bulmuştum. Ve bu kaynaktan çıkan ilhamlarla ilerliyordum. Öyle bir zamana ve mekâna geliyordum ki, ilerlemek yetmiyor, artık yol gösterilmesi gerekiyordu.
Bunun için bir sığıntı haline geliyordum. Bazen gözyaşıyla bazen de hüzünlü bir bedenle. Gözümden düşen her bir damla ne isyan ne de bir haykırış içindeydi. Ama benim gördüğüm suretlerden anladığım her zaman buydu, gözyaşı ve haykırış. Diyordum ki kendi kendime ‘Gözlerimi kapatmalı mıyım? Ellerimi kalbime mi koymalıyım? Yoksa hiç nefes almamalı mıyım?’
Beni ben yapan bunlar mıydı? Yoksa bilmediğim bir ben mi vardı? İnsanlar ‘Ben’i tanımlarken, ben, başka bir ‘Ben’ tanımlamıştım. Bu gerçek ‘Ben’ idi. Beni ben yapan varlığım mıydı? Yoksa varlığımı keşfeden ben miydi? Düşüncelerim düşüncelerimle karışırken, onların kaynağının akıl olduğunu anladığımda, artık ben gerçek bir ben olmuştum. Tek bir şey kalmıştı. Gittiğim ve gideceğim yollar… Ve bu yolların sonunda varacağım zaman ve mekân. Zaman akarken, mekânlar yer değiştirirken anladım ki ne zaman bitecek ne de bu mekânların değişimleri duracak.
Sadece sahip olduğum beden yok olacak. Ama sahip olduğum enerji ve inanç sonsuza dek yaşayacak. Ve bunu bana öğreten akıl, yol gösteren melekler olacak. Ne sen ne de senin benim için oluşturduğun hayat bunu yapacak.
Anlamı Sözler ve Cümleler
- Toplum size değer vermiyor ise, artık sizin de topluma değer vermemeniz için bir gerekçe vardır.
- İnsanları mutlu etmek maddeden önemlidir.
Çünkü maddeyi siz oluşturdunuz.